جعبه قندانی استخوان شتر-کد O-J0080

واژه نگارگری ایرانی به چند شیوه نقاشی ایران در دوره‌ های گوناگون تاریخی گفته می‌ شود که می‌ تواند وابسته به یک کار هنری بزرگتر مانند کتاب، چیزهای کاربردی و آرایشی و با چندین شیوه مانند گل و مرغ، تذهیب، تشعیر انجام شود و یا اینکه همچون کاری جداگانه مانند یک پرده، بوم، مرقع و یا نقاشی دیواری انجام گیرد.
به نوعی نقاشی ظریف و ریز نقش ایران گفته می‌ شود که در گذشته بیشتر برای کتاب آرایی ادبی، علمی و پزشکی و یا به گونه جداگانه (مرقع) ساخته می‌ شده است.
شیوه‌ های نام‌ گذاری مکاتب نگارگری ایرانی بر اساس مرکزیت امپراتوری حاکم بر کشور انجام شده‌ است.

نگارگری امروز برروی دیوارها روی جعبه و قلمدان و استخوان و چوب و پاپیه ماشه کار میشود و یا اینکه روی کاغذ روی پارچه و چرم روی مقوا زینت بخش دیوارها شده است.
این هنر در دوره صفویه در ایران رواج یافت و در شهرهای اصفهان و قزوین مراکز عمده تولید این هنر بودند.