تابلو نگارگری روی مقوا_طرح بانو صفویه-کدN-K00145

واژه نگارگری ایرانی به چند شیوه نقاشی ایران در دوره‌های گوناگون تاریخی گفته می‌شود که می‌تواند وابسته به یک کار هنری بزرگتر مانند کتاب، چیزهای کاربردی و آرایشی و با چندین شیوه مانند گل و مرغ، تذهیب، تشعیر انجام شود و یا اینکه همچون کاری جداگانه مانند یک پرده، بوم، مرقع و یا نقاشی دیواری انجام گیرد.

به نوعی نقاشی ظریف و ریزنقش ایران گفته می‌شود که در گذشته بیشتر برای کتاب آرایی ادبی، علمی و پزشکی و یا به گونه جداگانه (مرقع) ساخته می‌شده است.

شیوه‌های نام‌گذاری مکاتب نگارگری ایرانی بر اساس مرکزیت امپراتوری حاکم بر کشور انجام شده‌است.

از جمله مکتب‌های نگارگری ایرانی می‌توان این موارد را نام برد (به ترتیب تاریخی):

مکتب بغداد

مکتب سلجوقی

مکتب تبریز اول

مکتب جلایری

مکتب شیراز اول

مکتب هرات

مکتب شیراز دوم

مکتب تبریز دوم

مکتب اصفهان

مکتب قاجار

نگارگری امروز برروی دیوارها روی جعبه و قلمدان و استخوان و چوب و پاپیه ماشه کار میشود و یا اینکه روی کاغذ روی پارچه  وچرم روی مقوا زینت بخش دیوارها شده است.