نگارگری روی استخوان-کدN-O001162

{نگارگری روی استخوان شتر طرح شکار}
واژه نگارگری ایرانی به چند شیوه نقاشی ایران در دوره‌ های گوناگون تاریخی گفته می‌ شود که می‌ تواند وابسته به یک کار هنری بزرگتر مانند کتاب، چیزهای کاربردی و آرایشی و با چندین شیوه مانند گل و مرغ، تذهیب، تشعیر انجام شود و یا اینکه همچون کاری جداگانه مانند یک پرده، بوم، مرقع و یا نقاشی دیواری انجام گیرد
به نوعی نقاشی ظریف و ریز نقش ایران گفته می‌ شود که در گذشته بیشتر برای کتاب آرایی ادبی، علمی و پزشکی و یا به گونه جداگانه (مرقع) ساخته می‌ شده است
شیوه‌ های نام‌ گذاری مکاتب نگارگری ایرانی بر اساس مرکزیت امپراتوری حاکم بر کشور انجام شده‌ است
از جمله مکتب‌ های نگارگری ایرانی می‌ توان این موارد را نام برد (به ترتیب تاریخی):
مکتب بغداد
مکتب سلجوقی
مکتب تبریز اول
مکتب جلا یری
مکتب شیراز اول
مکتب هرات
مکتب شیراز دوم
مکتب تبریز دوم
مکتب اصفهان
مکتب قاجار
نگارگری امروز برروی دیوارها روی جعبه و قلمدان و استخوان و چوب و پاپیه ماشه کار میشود و یا اینکه روی کاغذ روی پارچه وچرم روی مقوا زینت بخش دیوارها شده است.
این هنر در دوره صفویه در ایران رواج یافت و در شهرهای اصفهان و قزوین مراکز عمده تولید این هنر بودند.